Thema's

De ‘core business’ van een melkveehouder is de productie van melk. Kwantiteit én kwaliteit zijn daarbij van belang. Het onderzoek richt zich op de veelheid aan factoren die daarop van invloed is. Maar ook op het effect van het verdienvermogen van de melkveehouder.

Weidegang is een belangrijk aspect in de melkveehouderij. Het is het zichtbare visitekaartje naar de maatschappij. Maar het is ook een manier om de kwaliteit van vers gras zo goed en goedkoop mogelijk te benutten. Er wordt veel onderzoek gedaan naar alle aspecten die daarbij een rol spelen.

Het werken op een melkveebedrijf met vee en machines is niet zonder gevaar. Er gebeuren dan ook regelmatig ongelukken. Het onderzoek richt zich op manieren om het melkveebedrijf veiliger te maken. Naast bewustwording heeft het namelijk ook te maken met de inzet van (technische) hulpmiddelen die het veiligheidsrisico verlagen.

Gezonde koeien die goed in hun vel zitten vormen de basis voor een goed renderend en maatschappelijk verantwoord melkveebedrijf. Gezondheid en welzijn gaan daarbij vaak hand in hand. Het zijn thema’s waar veel onderzoek naar wordt gedaan. Waarbij de nadruk ligt op nieuwe ontwikkelingen als kalf bij de koe, de beste afvoerleeftijd van nuka’s, stalinrichting, weidegang, etc.

De Nederlandse melkveehouderij wil haar steentje bijdragen aan een meer klimaatverantwoorde zuivelsector. Belangrijk hierbij is onder andere de reductie van broeikasgassen, uitgedrukt in CO2-equivalenten per kilo melk, en het verbeteren van de energie-efficiëntie. Daarnaast wordt er ook veel onderzoek gedaan naar hoe melkveehouders andere emissies naar bodem, water en lucht kunnen verminderen. Bijvoorbeeld stikstof in de vorm van ammoniak naar de lucht of nitraat naar bodem en water.

Melkveehouders produceren hun voedergewassen grotendeels zelf. De nadruk ligt daarbij op gras (blijvend of tijdelijk grasland). Het onderzoek richt zich op hoe je graslandmanagement kunt verbeteren. Opbrengstverbetering via genetica, management, zaai- en oogstmomenten, etc. Maar het onderzoek richt zich in toenemende mate ook op de inzet van grasklaver en kruidenrijk grasland.

Vezelgewassen, zoals hennep en vlas, verbeteren de bodemstructuur en dragen bij aan een gezonde gewasrotatie, wat ziektes en plagen vermindert. Daarnaast zijn vezelgewassen milieuvriendelijk, omdat ze weinig gewasbeschermingsmiddelen nodig hebben en een lage ecologische voetafdruk hebben. De vezels worden gebruikt in textiel, bouwmaterialen en biocomposieten en dit levert zo een bijdrage aan de biobased economy. Dit maakt vezelgewassen waardevol voor een duurzame en circulaire landbouw.

Eiwitgewassen, zoals veldbonen, erwten en lupine, dragen bij aan een duurzame landbouw door stikstof uit de lucht te binden. Dit verbetert de bodemvruchtbaarheid en vermindert het gebruik van kunstmest. Bovendien bieden deze gewassen een lokaal alternatief voor geïmporteerde eiwitten, wat de afhankelijkheid van sojaproducten vermindert. Door eiwitgewassen te telen, kunnen boeren bijdragen aan een circulaire landbouw en de biodiversiteit op hun percelen vergroten.

Boeren hebben steeds meer te maken met aanscherping van de gebruiksnormen voor bemesting. Die normen maken het noodzakelijk dat steeds efficiënter met meststoffen zoals stikstof en fosfaat moet worden omgegaan. Daarnaast is er veel aandacht voor het op peil houden van de organische stofvoorziening in de bodem, bijvoorbeeld door het gebruik van dierlijke mest of diverse compostsoorten. Het onderzoek speelt in op die toenemende behoefte aan kennis.